1990 yılı temmuz ayında Kızıltoprak Migros'ta alışveriş yaparken duyduğum müzik karşısında irkildim ve ilgili kaseti hemen satın aldım. Bulutsuzluk Özlemi ve Uçtu Uçtu albümü. Standtaki görevlinin 'Abi bu kasetler zor açılır, dilerseniz jelatinini çıkartayım' uyarısı karşısında hemen atlayıp tabii dedim. Ve ardından da domates torbasının içine itinayla yerleştirdim. Arabaya gelip domates torbasından kaseti çıkartırken muhtelif domateslere çizikler atıp, amacıma ulaştım ve bir çırpıda kaseti taktım.
Omuzlarımın üzerinden beynimin içine doğru akan bir uyuşma ile irkildim. The Wall (Pink Floyd) dan beri bu uyuşukluğu yaşamamıştım. Eve geldiğimde daha A3'ü (Tepedeki çimenlik) dinliyordum. Temmuz sıcağına ragmen kaseti bitirdim. Sözlerimi geri alamam adlı ballad ile biten albümden sonra neşe içinde eve çıktım. Hemen eşime dinletmeye koyuldum; eşim bu müzikten ilk dinlediğinde irrite olmuştu ve hemen volume'u kıstırdı. Ama benim israrlı dinleyişlerim, ilk albümüde koleksiyonuma katmam ve gerçektende güneye giderken 'Güneye Giderken' parçası durmaksızın dinlemem neticesinde yol albümü olma hüviyetine kavuştu. Artık onu BÖ hayranı yapmıştım.
1996 yılında oğlum Batur dünyaya geldi. 2001 yılından beri oda BÖ fanı ve 2001'den beri neredeyse her konserine gidiyor.
Sonuç: Migros müzik standındaki görevlinin yaptığı jelatin çıkartma operasyonunu çok takdir ettim. Ve artık alacağım kasetlerin mümkünse hepsini buradan alırım. İncelerseniz göreceksiniz yazarkasanın hemen altındaki camın bir yan yüzü bizote işleminden geçmemiştir. Kaset jelatini çıkartma operasyonuda, kasetin keskin bir kenarının bu cama sürtülmesi ile gerçekleşmektedir. | 